Jałmużna ubogiej wdowy
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus, nauczając rzesze, mówił:
«Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok».
Potem, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».
Komentarze do Słowa
Kluczowe Myśli
- 01
Tradycyjne postrzeganie historii o wdowim groszu jako wyłącznie zachęty do całkowitego ofiarowania się Bogu jest kwestionowane.
- 02
Wcześniejsze nauczanie Jezusa podkreśla hipokryzję uczonych w Piśmie, którzy żerują na ubogich, jednocześnie publicznie prezentując swoją pobożność.
- 03
Prawdziwa miłość do Boga nie wyraża się w ostentacyjnych gestach religijnych, lecz w rzeczywistej służbie drugiemu człowiekowi, zwłaszcza potrzebującemu.
- 04
Bóg pragnie przyjaźni z ludźmi, a nie ich niewolniczej służby, i wzywa ich do bycia sługami najuboższych.
Zostań ze Słowem
Codzienne rozważania prosto do Twojej skrzynki.
Bez spamu. Tylko Ewangelia.