Godność dzieci. Przypowieść o zabłąkanej owcy
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Uczniowie przystąpili do Jezusa, pytając: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł:
«Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. A kto by jedno takie dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje.
Baczcie, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.
Jak wam się zdaje? Jeśli ktoś posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich, to czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się błąka? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło nawet jedno z tych małych».
Komentarze do Słowa
Kluczowe Myśli
- 01
Komentarz rozpoczyna się od refleksji nad kryzysem w Kościele, który dotyczy konkretnych obszarów, a nie całej wspólnoty.
- 02
Podkreślana jest różnica między pytaniem uczniów o „większych” w Królestwie Niebieskim (w sensie rangi) a odpowiedzią Jezusa o konieczności stania się jak dzieci.
- 03
Zwraca się uwagę na przypowieść o zagubionej owcy, gdzie Bóg ceni bardziej poszukiwanie jednej zagubionej niż skupianie się na 99, które się nie zagubiły.
- 04
Największą rangę w Kościele mają ci, którzy są jak dzieci, a zwłaszcza ci, którzy się zagubili.
Zostań ze Słowem
Codzienne rozważania prosto do Twojej skrzynki.
Bez spamu. Tylko Ewangelia.